... και η κατάρα της πρωτιάς ... 


Από το 2016 έχει ξεκινήσει ένας ανελέητος αγώνας μεταξύ των εργοστασιακών ομάδων για τα θέματα της αεροδυναμικής.

Όλα άρχισαν με τις παρεμβάσεις - προτάσεις του αεικίνητου Dall'Igna και τις ενστάσεις του HRC, το οποίο προσπάθησε να ανακόψει την ορμή του ιταλού σχεδιαστή, ο οποίος οδηγούσε τους πορτοκαλί σε μονοπάτια που δεν έχουν σημειώσει ιδιαίτερη πρόοδο τα τελευταία χρόνια.

Όταν το 2016 ανακοινώθηκε η κατάργηση των wings για την επόμενη χρονιά, σύμφωνα με δημοσίευμα του gpone υπήρξε ίντριγκα για την κατάργησή τους (τι περίεργο!).

Στην ένωση κατασκευαστών (όπως ήταν λογικό) δεν υπήρξε ομόφωνη απόφαση, αλλά κατά πλειοψηφία.

Η μη ύπαρξη συμφωνίας των κατασκευαστών πετά το μπαλάκι στην Επιτροπή των Grand Prix, μέλη της οποίας είναι η γνωστή κουστωδία των «αρχικών» (MSMA, IRTA, FIM και Dorna).

Την Dorna εκπροσωπεί ο Ezpeleta, την IRTA ο Herve Poncharal, την FIM ο Ignacio Verneda και την MSMA ο γραμματέας της Takanao Tsubouchi.

Ο τελευταίος δεν έχει δικαίωμα ψήφου, αφού δεν έρχεται στο τραπέζι με ομόφωνη απόφαση των κατασκευαστών.

Η κατάργηση των αεροτομών ενεκρίθη από τα τρία υπόλοιπα μέλη.
 Δηλαδή την Dorna,…
…αφού οι ιδιωτικές ομάδες (IRTA) κατά κύριο λόγο ενισχύονται οικονομικώς από την Dorna, συνεπώς ο Poncharal είχε δεμένα τα χέρια του… Η δε FIM έχει παραδοθεί άνευ όρων στην Dorna από την εποχή της πρώτης συμφωνίας διεξαγωγής του παγκοσμίου πρωταθλήματος.

Το gpone αναρωτιέται για τις πραγματικές αιτίες της κατάργησης, δεδομένου ότι η Ducati είχε καταθέσει μια πολυσέλιδη τεχνική ανάλυση, η οποία απεδείκνυε επιστημονικώς ότι δεν προκύπτουν θέματα ασφαλείας εκ της χρήσεώς τους.

Στον διεθνή τύπο άρχισαν δειλά – δειλά να «σκάνε» δημοσιεύματα τα οποία αναφέρονται στην δυσφορία των ιαπωνικών εργοστασίων, αφού θα έπρεπε να κυνηγούν διαρκώς τον Gigi και τις ευρεσιτεχνίες του…

Προτίμησαν λοιπόν, δια της πλαγίας οδού, την απαγόρευσή τους.

Το φαιδρό στην όλη ιστορία είναι ότι η επινόηση και εφαρμογή αεροδυναμικών βοηθημάτων υπό την μορφή πτερυγίων (με οποιοδήποτε σχήμα και εμβαδόν) έχει ξεκινήσει από τα μέσα της δεκαετίας του ’60.

Η πλέον πρόσφατη απόπειρα εφαρμογής τους ήταν στην GP10 με αναβάτες τον Casey και τον Nicky, όταν εμφανίστηκαν στο Sachsenring το καλοκαίρι του 2010 (με διαφορετική σχεδιαστική φιλοσοφία απ’ αυτήν του Gigi).

Ουσιαστικώς, ο καυγάς γίνεται για το slipstream στις ευθείες. Η Ducati έχει τον ισχυρότερο κινητήρα και όλοι όσοι ακολουθούν θέλουν να «χώνονται» στο δημιουργούμενο ροϊκό κενό.

«Όπως συμβαίνει και στην F1, θα πρέπει να μελετήσουμε το νέο κανονισμό (όταν προκύψει) λέξη προς λέξη. Ό,τι δεν απαγορεύεται, επιτρέπεται» δήλωσε ο Davide Tardozzi με νόημα.

Με τον Dall’Igna απέναντί τους και τα ταμεία της Audi στα μετόπισθεν, προβλέπονται εξελίξεις…

Έσπειραν ανέμους και θα θερίσουν θύελλες…

Ο Ezpeleta και οι συν αυτώ επιμένουν σ’ ένα περίεργο παιχνίδι ισορροπιών, το οποίον εξελίσσεται κάτω από το τραπέζι, δίκην αλληλοεκβιασμών των εμπλεκομένων.

Το αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν να εμφανίσει ο Gigi την επόμενη χρονιά ... πτυσσόμενο φέρινγκ όπου προσαρμόζονταν ... εσωτερικές αεροτομές με διαφορετικό σχεδιασμό σε κάθε πίστα, γεγονός που αναστάτωσε και πάλι την ... καθεστηκυία τάξη, με τον Aldridge να ξύνει την κεφαλή του για την θέσπιση νέων περιορισμών.

Συνεχίζεται...