... Αγώνας για δύο ... 


Andrea Dovizioso:


«Ήμουν θυμωμένος διότι πραγματικά δεν υπήρχε χώρος για να περάσει, και κατόπιν ενός τέλειου αγώνα, θα μπορούσαμε να διακινδυνεύσουμε να τα τινάξουμε όλα στον αέρα. Όμως τα κατάφερα, και είμαι πραγματικά χαρούμενος. Έχω εκπλαγεί από το πόσο διαυγής παρέμεινα παρά την αδρεναλίνη που με πλημμύριζε»...

Marc Marquez:


«Έπρεπε να προσπαθήσω, αλλιώς δεν θα μπορούσα να κοιμηθώ το βράδυ. Θέλω να είμαι επιθετικός έως και την τελευταία στροφή του αγώνα, έως το τελευταίο δευτερόλεπτο. Σήμερα η ανατροπή ήταν αδύνατη. Ο Dovi είχε το κάτι παραπάνω».

Η ίδια θέληση για νίκη υπό το πρίσμα δύο εντελώς διαφορετικών προσεγγίσεων (και ίσως κώδικα τιμής)…

Ο αιώνιος ίδιος Marquez έτοιμος για όλα…

Ο σοφός και αναγεννημένος Dovi…

…Όταν η αδρεναλίνη κυριολεκτικώς «ξεβρακώνει» ανθρώπινους χαρακτήρες…