... Όταν κάπου - κάπου λέγονται αλήθειες ... 


Press Room μετά την λήξη του αγώνα της Κυριακής στο Misano…

Ίσως μια από τις λιγότερο συμβατικές ενημερώσεις των δημοσιογράφων των τελευταίων ετών…

…(εκτός, βεβαίως – βεβαίως, από εκείνην που ο γέροντας έβαλε φωτιά στα τέλια το 2015)…



ΕΙΚΟΝΑ ΠΡΩΤΗ

Αυτό είναι το στυλ μου...


Ο Marc Marquez ερωτάται για το ρίσκο που πήρε ενώ ήταν δεύτερος…

«Όντως, εάν δείτε τα στατιστικά, τα ποσοστά μου στις πτώσεις είναι υψηλά.
Έχω πολλές πτώσεις.
Πέφτω γιατί πιέζω.
Είμαι όμως εκεί γιατί πιστεύω.
Δίνω το 100% από το πρώτο λεπτό του FP1 έως το τελευταίο δευτερόλεπτο του αγώνα και προσπαθώ για το καλύτερο.
Εδώ, ναι μεν οι συνθήκες ήταν πολύ δύσκολες, όμως θεώρησα πως αυτοί οι πέντε βαθμοί διαφοράς μεταξύ πρώτης και δεύτερης θέσης ενδέχεται στην Valencia να αποδειχθούν κρίσιμοι.
Η κίνηση είχε ρίσκο και ξέρω καλά πως αν είχα πέσει όλοι θα έγραφαν «…πάλι έπεσε… μπλα… μπλα… μπλα…», όμως αυτό είναι το στυλ μου και είναι ακριβώς αυτό που μου έχει δώσει πέντε πρωταθλήματα έως τώρα…
Πάντα θα πιέζω, προσπαθώντας παραλλήλως να διαχειριστώ το ρίσκο»…

Κάτι σαν τελεσίγραφο...


ΕΙΚΟΝΑ ΔΕΥΤΕΡΗ

Ένας διαφορετικός άνθρωπος...


 «Στην αρχή του αγώνα ένιωθα πολύ πιο άνετα, πιθανώς λόγω του μεγαλύτερου βάρους μου που μου έδινε περισσότερο traction.
Μετά την πτώση του Jorge ήξερα ότι ο Marc, όντας πολύ έξυπνος, δεν θα έμπαινε μπροστά για να δώσει τον ρυθμό.
Όσο περνούσε η ώρα σκεπτόμουν ότι ίσως ο Marc, έχοντας το μυαλό του στο πρωτάθλημα, δεν θα μου επιτεθεί. Πραγματικά ήλπιζα ότι ο νους του ήταν στην βαθμολογία. Όμως δεν ήταν έτσι…

 Όταν έκανε σινιάλο στους μηχανικούς του ήλπιζα να μπει στα pits, αλλά δεν το έπραξε (γέλια)…

 Επιτέθηκα πολλές φορές στο χρονόμετρο, παρακολουθώντας τον αγώνα από τις γιγαντοοθόνες που ήταν διασπαρμένες παντού και παρατηρούσα ότι ποτέ δεν ξέφευγε η διαφορά από τα έξι έως επτά δέκατα. Όσο και να πίεζα η «ψαλίδα» παρέμενε σταθερή.

 Μου πέρασε από το μυαλό να τον αφήσω να περάσει, όμως φοβήθηκα μήπως τον χάσω, γι’ αυτό και αποφάσισα να παραμείνω επικεφαλής.
Σίγουρα, δεν ήταν το καλύτερό μου να τον έχω στον σβέρκο μου στον τελευταίο γύρο. Όμως ήταν η μόνη λύση. Δεν νομίζω ότι θα ήμασταν στο ίδιο δευτερόλεπτο στο τέλος του αγώνα εάν τον άφηνα να οδηγήσει.

 Είμαι λίγο στεναχωρημένος γι’ αυτή την δεύτερη θέση, αλλά ουδεμία λύπη… Προσπάθησα καθ’ όλην την διάρκεια του αγώνα, όμως ο Marc έκανε έναν απίστευτο τελευταίο γύρο, ήταν ταχύτερος και άξιζε την σημερινή νίκη».

 Τάδε έφη Danilo Petrucci…

Πιο ειλικρινής πεθαίνεις…


ΕΙΚΟΝΑ ΤΡΙΤΗ

Δεν θα ήταν μια όμορφη εικόνα...


Ερώτηση στον Petrucci σχετικά με δηλώσεις του πριν το αγωνιστικό τριήμερο, σύμφωνα με τις οποίες διατύπωνε ότι θα βοηθήσει τον Dovi για την κατάκτηση του τίτλου σε περίπτωση που υπάρξει η ανάγκη και του δοθεί, βεβαίως, η ευκαιρία. Σ’ αυτόν τον αγώνα θα μπορούσε να του δώσει τέσσερεις βαθμούς, με αποτέλεσμα να προηγείται στην βαθμολογία.

«Δήλωσα πριν την Πέμπτη ότι θα βοηθήσω τον Dovi για την κατάκτηση του τίτλου, όμως δεν πιστεύω ότι θα ήταν μια όμορφη εικόνα για το πρωτάθλημα παραχωρώντας τη θέση μου στον τελευταίο γύρο. Όλοι αγωνιζόμαστε εδώ για κάτι.
Νομίζω πως -προς το παρόν- δεν έχει την ανάγκη μου ο Andrea. Θα χαρώ πολύ περισσότερο εάν αποδειχθώ για εκείνον σημαντικός στους επόμενους αγώνες.
 Άλλωστε, έως την τελευταία στιγμή κυνηγούσα τη νίκη.
Στον τρίτο σέκτορα του τελευταίου γύρου προσπάθησα να περάσω και πάλι τον Marc. Όταν ήμουν πίσω του παρατήρησα ότι έπαιρνε πολλά ρίσκα και σκεπτόμουν ότι ενδέχεται κάπου να ανοιχτεί και να του πάρω την εσωτερική. Όμως ήταν αλάνθαστος»...

Ο Dovi παρεμβαίνει ακαριαία στην συζήτηση και δηλώνει:

«Ο Danilo έκανε έναν εκπληκτικό αγώνα και χάρηκα πολύ που τον είδα στην δεύτερη θέση στο podium».

End of story…


ΕΙΚΟΝΑ ΤΕΤΑΡΤΗ

Παίζεται η ζωή τους...

Ο Marquez ρωτήθηκε για τα γιουχαΐσματα της κερκίδας όταν έπεσε στην προθέρμανση…

«Οι αντιδράσεις ορισμένων θεατών με στεναχωρούν. Στην διαδικασία της απονομής αντιλαμβάνομαι τις αποδοκιμασίες.
Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι τις επευφημίες στην πτώση.
Όταν έπεσα, το grandstand ζητωκραύγαζε…
Όλοι οι αναβάτες του MotoGP, όταν πέφτουν, οδηγούν με 300 χ.α.ω., πιέζουν στα όρια, μπορεί να τραυματιστούν, παίζεται η ζωή τους…
Ελπίζω στο μέλλον, οι οπαδοί να σταματήσουν να το κάνουν για οποιονδήποτε αναβάτη…
Η εικόνα δεν είναι όμορφη»…

Tabula rasa…
(δηλαδή, ο άνθρωπος δεν γεννιέται με προϋπάρχουσες, έμφυτες γνώσεις, αλλά η γνώση του αποκτάται μέσω της εμπειρίας και αντίληψής του -και ο νοών νοείτω)...


ΕΙΚΟΝΑ ΠΕΜΠΤΗ

Ο καλύτερος αγώνας είναι ο επόμενος...

Καλείται ο Danilo από δημοσιογράφο να συγκρίνει τα αποτελέσματά του στο βρεγμένο Silverstone του 2015 (δεύτερος πίσω από τον Rossi), στο στεγνό Mugello πριν από τρεις μήνες (τρίτος πίσω από Dovi και Vinales) και στον βρεγμένο αγώνα της προηγούμενης Κυριακής…

«Κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστή. Η σημερινή ιστορία μοιάζει με το φετινό Assen. Εδώ προσπάθησα να ελέγξω τον ρυθμό του αγώνα. Στην Ολλανδία έπεσα πάνω στον Rins την πιο κρίσιμη στιγμή και δεν μπόρεσα καν να επιχειρήσω για τη νίκη…

 …Σήμερα δεν υπήρξε κάποιο πρόβλημα.

 …Εκτός από τον Marc βεβαίως!»…

 (γέλια)

«Πάντα λέω ότι ο καλύτερος αγώνας είναι ο επόμενος. Θα προσπαθήσω και πάλι στην Αραγονία»…

Αν μη τι άλλο, σίγουρα δεν είναι νάρκισσος...