... χιούμορ και παραδοχές ...




Κουρασμένοι μεν, όχι διαλυμένοι δε, όπως στο Motegi, οι φερέλπιδες νέοι του MotoGP στην συνέντευξη τύπου του Phillip Island.

Marquez, Dovi, Vinales, Petrucci, Iannone και Miller οι έξι καλεσμένοι και ναι, ναι για άλλη μια φορά υπάρχει θέμα καιρού, για το οποίο πλέον οι αναβάτες πετούν ένα κουρασμένο «ε, εξαρτάται κι από τον καιρό» (σε σχέση με τα settings φυσικά)…
Ακόμη κι ο Danilo είπε ότι ναι μεν η βροχή τον κάνει ευτυχισμένο, αλλά -έλεος- να είναι στεγνός…

«Ξύλιασα σ’ αυτόν τον αγώνα» είπε χαμογελώντας ο αγαθός γίγαντας.

Ο Marquez εξέφρασε το προφανές. Η προσέγγιση πλέον του αγώνα θα είναι διαφορετική και οπωσδήποτε μπαίνει στην ημερησία διάταξη η διαχείριση του κινδύνου. Προφανώς οι ακροβατικές «βούτες», οι χοροί «χούλα χουπ» και οι ισορροπήσεις επί σπάγγου μάλλον περιορίζονται (εν τω μέτρω του δυνατού βεβαίως – βεβαίως, διότι Marc είναι αυτός και ως γνωστόν «έξις, δευτέρα φύσις»)…

Επίσης, προφανώς τη βοηθεία των tech freaks του HRC, έχουν σχέδιο διαφορετικής διαχείρισης των δύο βασικών τους μειονεκτημάτων σε σχέση με τα Ducati: τα φρένα με τη λεπίδα στο στόμα και τις επιταχύνσεις εξόδου στις στροφές (…με το ένα χέρι, όπως παραστατικά έπραξε ο Dovi στην Αυστρία, μετά την τελευταία Κ)…

Ο Dovi αναφέρθηκε στον καθοριστικό -κατά την γνώμη του- παράγοντα στην εξέλιξη της βαθμολογίας… Την σταθερότητα και την συνέπεια απόδοσης και αποτελεσμάτων… Και πλαισίωσε την σκέψη του λέγοντας ότι ο Marc υπήρξε σταθερός στην απόδοσή του από την αρχή σχεδόν της χρονιάς, ενώ υπήρξαν αναβάτες με μεγάλες διακυμάνσεις στην τελική προσπάθεια που δεν τους βοήθησε στην μακριά πορεία του πρωταθλήματος. Θεωρεί ότι η σταθερότητα απόδοσης και η κατάλληλη προσαρμογή των μοτοσυκλετών τους (με τις ανάλογες θυσίες ανά αγώνα, οφειλόμενες στις διαφορετικές τεχνικές προδιαγραφές) υπήρξε ο κοινός άξονας με τον Marquez που τους έφερε έως εδώ και την σκληρή μάχη για την κατάκτηση του τίτλου.

Όσο για το Phillip Island, μίλησε για μέρα με την ημέρα προετοιμασία λόγω των ασταθών καιρικών συνθηκών στο νησί και για πολλοστή φορά αναφέρθηκε στην χαλαρή διάθεσή του, παρ’ όλο που μετά από δέκα ολόκληρα χρόνια η Ducati έχει πιθανότητες για τίτλο. Δεν τον αγχώνει το ενδεχόμενο και δεν πιέζεται ψυχολογικά από την έως τώρα διαμορφωθείσα κατάσταση.
Από τον τρόπο που λειτουργεί ο ιταλός αναβάτης στους δημόσιους χώρους και την πίστα (όπως τον απεικονίζουν οι απανταχού παρούσες κάμερες) γίνεται φανερό ότι ο Dovi φέτος πραγματοποιεί το δικό του «Ταξίδι στα Κύθηρα» (περισσότερο της «δύσκολης ευτυχίας» του Baudelaire, παρά της «άφατης ευτυχίας» του Watteau)…

Και η πρωτόγνωρη γι’ αυτόν συγκεκριμένη κατάσταση υπογράφεται από έναν σπουδαίον ιταλό επιστήμονα, ο οποίος εισέβαλλε προ 18 μηνών στην ζωή του. Τον Amedeo Maffei. Λεπτομέρειες στην ανάρτηση που θα ακολουθήσει σε λίγο με τίτλο: Ex Post Facto (υπό το φως των γεγονότων)…

Ο Maverick έχει πλέον στερέψει λόγων… Η απέλπιδα προσπάθεια θα στηριχθεί σ’ έναν στεγνό αγώνα, η πιθανότητα του οποίου βολοδέρνει στην περιοχή του 50%...
Για ολόκληρο το τριήμερο προβλέπονται ξαφνικές καταιγίδες (μια με δύο ανά ημέρα), με τα ποσοστά πιθανότητας πραγματοποίησής τους να βαίνουν αυξανόμενα όσο θα πλησιάζουμε την ώρα τέλεσης του αγώνα.
Ο Maverick παραδέχτηκε εν τη ρύμη του λόγου του ότι τα επιτυχημένα «υγρά» settings για την Μ1 είναι μια ουτοπία και πάνε περίπατο για φέτος. Εργάζονται πλέον για το 2018 (όπως ήδη είχε δηλώσει ο Vale στο briefing του προηγούμενου αγώνα, την Κυριακή).

Ο Iannone, φανερά καταβεβλημένος, δήλωσε τα προφανή. Η καλή εμφάνιση υπό βροχήν στο Motegi ήταν ένα θετικό στοιχείο, όμως στο στεγνό τα πράγματα είναι υπό εξέτασιν… Στόχος πλέον είναι το 2018, για το οποίον είναι ιδιαίτερα αισιόδοξος, δεδομένου ότι φέτος έχει ρίξει η ομάδα την «δουλειά της αρκούδας» στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας.
Ο Harris του υπενθύμισε την εξαιρετική του εμφάνιση το 2015 στην Αυστραλία και ο Andrea είπε ότι ωραία ήταν τότε, όμως η εικόνα αυτή αποτελεί παρελθόν (όπως και ο γλάρος που έπεσε μαχόμενος) και σημασία έχει να πετύχει το βέλτιστο αποτέλεσμα με την Suzuki.

Ο Miller, όπως πάντα, ήταν περισσότερο γλαφυρός στις απαντήσεις του, οι οποίες στην πλειοψηφία τους ήταν σχετικές με τον τραυματισμό του και την πιθανότητα βροχής.
Κατά τα λεγόμενά του, ουδείς κατάλαβε πως έσπασε το πόδι του στο συγκεκριμένο γλίστρημα στην πριν από τρεις εβδομάδες εντουροβόλτα του. Ο Maverick ήταν παρών στο συμβάν και αναρωτιόταν πως διάβολο κατόρθωσε το κάταγμα. Η εγχείριση έγινε αμέσως και η πορεία ανάρρωσης επέτρεπε την συμμετοχή του στο Motegi, όμως προτιμήθηκε να του δοθεί «αέρας» μιας ακόμη εβδομάδας, ούτως ώστε να αποφευχθεί το ενδεχόμενο πρηξίματος με την καταπόνηση τριών συνεχόμενων αγώνων.

Κατά τα άλλα «οι θεατές είναι τρελοί, ο καιρός είναι τρελός, συνεπώς ουδεμία ανησυχία. Θα είναι ένας καλός αγώνας» κατέληξε χαμογελώντας ο Jack.
Του τέθηκε και μια «πονηρή» ερώτηση σε σχέση με τους υπό βροχήν αγώνες:
«Στο παρελθόν ήσουν πολύ δυνατός στην βροχή. Φέτος όχι. Ξέχασες να οδηγείς ή το φετινό Honda σε δυσκολεύει»;;

Miller: «Φαίνεται πως σ’ αυτούς τους τύπους τους έμαθα πολλά και τώρα είναι ταχύτατοι στην βροχή. Πάντως γενικότερα, νομίζω ότι με τα βρόχινα ελαστικά η κατάσταση έχει λίγο εξελιχθεί σε λοταρία. Σε διαφορετικούς αγώνες είναι γρήγοροι διαφορετικοί αναβάτες . Τα Michelin σημειώνουν απίστευτη εξέλιξη στην πορεία, όμως ακόμη υπάρχουν αρκετά ανοικτά ζητήματα. Υπήρξαν αγώνες βρόχινοι που σπίναρα πολύ στην ευθεία, όπως το ίδιο έχει συμβεί και με άλλους. Είμαι βέβαιος ότι οι λύσεις θα βρεθούν»

 Μια στο καρφί και μια στο πέταλο…

Στο μεταξύ, το trailer του αγώνα είναι το καλλιτεχνικό (ο θεός να το κάνει) αποτέλεσμα κάποιου μάλλον περίεργου τύπου εκεί στα δημιουργικά καλντερίμια του motogp.com

Η ιδέα είναι Miller και Rins κρατούμενοι στις πάλαι ποτέ διάσημες φυλακές Old Melbourne Gaol, απ’ όπου δραπετεύουν κρυμμένοι στα άπλυτα των υποτιθέμενων τροφίμων και στην συνέχεια τους περιμένουν στην πόλη οι αγωνιστικές τους μοτοσυκλέτες με προορισμό την πίστα του Phillip Island…



Μα τι πίνουν;;…

Ε, ακόμη κι αυτό, λοιπόν, ήταν λόγος για ερώτηση στην αίθουσα τύπου.

Ερ. «Πως τα κατάφερες και φυλακίστηκες;;»
Απ. «Ξέρεις… Με ρωτήσανε χθες πριν πάμε για τα γυρίσματα, πως νιώθεις που θα πας για πρώτη φορά στην φυλακή και τους απάντησα γιατί πιστεύετε ότι είναι η πρώτη μου φορά;»…
…και φυσικά ξεράθηκε το σύμπαν στην αίθουσα…

Άφησα τον Danilo για το τέλος, διότι το παλληκάρι αυτό είναι η χαρά του MotoGP. Είναι η άλλη πλευρά του λόφου. Η αθέατη. Θα έπρεπε να είναι a priori ο μόνιμος καλεσμένος των συνεντεύξεων τύπου.

Είπε λοιπόν ότι το Phillip Island είναι μια από τις αγαπημένες του πίστες και θα προσπαθήσει για το καλύτερο. Ναι, προτιμά τον αγώνα στεγνό και θα κυνηγήσει για άλλη μια φορά το podium, χωρίς να νιώθει κάποια ιδιαίτερη πίεση γι’ αυτό.
Όταν ρωτήθηκε για το Motegi, η απάντηση άφησε την αίθουσα σύξυλη:

«Είχα την καλύτερη θέση για να παρακολουθώ τον αγώνα του Dovi με τον Marquez στους τελευταίους έξι γύρους, όταν πλέον παραιτήθηκα από την διεκδίκηση της νίκης. Είχα το κάθισμα του χρυσού εισιτηρίου στην πίσω ευθεία, όταν ο Dovi πραγματοποίησε το τελευταίο προσπέρασμα στον Marc»...
…και ο καθήμενος ανάμεσα στους δημοσιογράφους Paolo Ciabatti ξεσπά σε γέλια…

«Δεν είμαι εμμονικός με τη νίκη. Πιστεύω πως θα έλθει την στιγμή που δεν την περιμένω. Είμαι ευχαριστημένος να βρίσκομαι στο πάνω μέρος του βαθμολογικού πίνακα. Είναι ο φυσιολογικός τρόπος εξέλιξής μου προς την κορυφή και είμαι ευτυχισμένος»…

Και μετά ήρθαν οι μέλισσες…

«Danilo, άφησες τον Dovi να περάσει στο Motegi; Επίσης, προτίθεσαι να τον βοηθήσεις εδώ στο Phillip Island;» ρωτά ο (ανεγκέφαλος) διαπιστευμένος ρεπόρτερ…

Από το γέλιο στον πάγο ο Paolo κατόπιν των ... team orders
«Όχι δεν τον άφησα. Είχα διαφορετική γραμμή, φρέναρα αργότερα με μεγαλύτερη ένταση και βγήκα πιο ανοιχτά. Ο Marc και ο Dovi είχαν πιο κλειστές γραμμές. Πραγματικά δεν νομίζω ότι ο Dovi έχει ανάγκη την βοήθειά μου. Έτσι κι αλλιώς είναι σε ποσοστό 99% ταχύτερος από εμένα σε δοκιμές και αγώνα. Ούτε υπάρχουν, προς το παρόν, team orders. Νομίζω ότι διαθέτει ό,τι χρειάζεται για να τα καταφέρει περίφημα»…

…και φυσικά ουδείς τον ρώτησε γιατί επέλεξε την extra soft πίσω γόμα, όταν οι σημαντικά ελαφρύτεροι αναβάτες της Ducati έτρεξαν με την soft… (για να μην πιάσουμε το περίεργο σκαμπανέβασμα του Jorge κατά την διάρκεια του αγώνα)…

Και κάτι τελευταίο. Από μερικές σκόρπιες εικόνες πριν και μετά την press conference (στο Phillip Island όσο και στο Motegi) γίνεται φανερό ότι ο Marc μάλλον βρίσκεται σε safe mode. Έρχεται και φεύγει από την αίθουσα εν ριπή οφθαλμού και σχεδόν δεν συνομιλεί στα «πηγαδάκια» που σχηματίζονται πριν και μετά την διαδικασία. Εν αντιθέσει με τους υπόλοιπους αναβάτες, που γίνονται η χαρά των διαπιστευμένων.

Το βλέμμα του Suppo στην press conference την ημέρα του αγώνα στο Motegi τα είπε όλα…
Το παιδί είναι υπό … κηδεμονία…
Οι συμπεριφορές του HRC στα ταλέντα του είναι τόσο παλιές όσο και η ιστορία του…

σ.σ. Έβλεπα στον προηγούμενο αγώνα στο Motegi τον πατέρα του Marc να στέκει δίπλα στον Shinichi Kokubu , επικεφαλής του HRC στον τομέα της τεχνολογικής εξέλιξης, και να εκδηλώνεται ο άνθρωπος με τον γνωστό σε όλους μας εκφραστικό του τρόπο κατά την διάρκεια της μεγάλης μάχης με τον Dovi και ο ιάπωνας να παραμένει ανέκφραστη μούμια μπροστά στην οθόνη…
Θέμα φιλοσοφίας ή αφυδατωμένης σκοπιμότητας;;


Σε μερικές ώρες τα σπουδαία…